Sara skupia się na “piramidzie kłamstw” w tekście Marty Brzezińskiej, ale nawet podchodząc do niego z maksimum dobrej woli trzeba by go streścić jako:
Nie należy winić, ale nie należy się dziwić
(dla porządku dodam, że chodzi o stary temat “prowokowania” gwałtu ubiorem). A ja się pytam: a właściwie dlaczego nie należy się dziwić? Żeby pokazać analogię weźmy jakiś inny rodzaj przestępstwa: czy jeżeli ktoś ma drogi samochód, to nie należy się dziwić, że mu go ukradli? Być może w jakimś podupadłym państwie w którym przestępczość wylewa się przez komin. Ustabilizowana, demokratyczna cywilizacja polega między innymi na tym, że można być dowolnie pięknym, młodym i bogatym; chodzić po ulicy i nie stać się ofiarą przestępstwa. To się nazywa porządek społeczny.
Właśnie należy się dziwić z tego prostego powodu, że brak zdziwienia prowokuje gwałty (czy inne przestępstwa). Najlepszą prewencją jest to, aby potencjalnemu przestępcy w ogóle nie przyszło do głowy, że można przestępstwo popełnić. Jeżeli miliony ludzi się nie dziwi, to już-zaraz gwałciciel o tym wie. Wie, że przestępstwo, do którego się sposobi, nie jest dziwne. Owszem, może to i czyn zabroniony, karalny, ale przecież taki zwykły, pospolity, wręcz naturalny.
Marta Brzezińska swoim brakiem zdziwienia prowokuje gwałty. Należy ją za to winić.
